logo_lefmetletters

Wasverzachter

Soms ontdek je een woord waar je blij van wordt. Dat had ik vanochtend. Ik sloeg de krant open en las dat de NS het tijdelijke verblijf op een station wil veraangenamen.

Goed punt! Het wachten op veel stations is geen sinecure. Vooral op koude en regenachtige dagen wil het nogal eens gebeuren dat mijn zorgvuldig opgestoken haar verandert in een verwilderde sliertenbos. En als ik dan ook nog de trein mis, of er rijdt helemaal geen trein, of er is een enorme vertraging, dan is het fijn als het wachten opgeleukt of gezelliger gemaakt wordt. De NS doet noemt dat wachtverzachters.

 

Wachtverzachters, prachtig woord!

Een wachtverzachter kan van alles zijn: een mooi overdekte hal, een koffietentje of een lieve toiletjuffrouw. Als je wacht op de trein, snuffel je even aan een wachtverzachter en alle chagrijn is op slag verdwenen.

Dus; je kijkt vol bewondering naar het mooie groene glas van die overdekte hal of maakt een praatje met de mevrouw die een kartonnen beker met koffie voor je vult.

Wacht even, hoe nodig zijn officiële wachtverzachters eigenlijk? Als we afspreken dat we iedere ochtend zelf een wachtverzachter meenemen; een vriendelijk woord of een aardige glimlach is al genoeg. En neem die dan niet alleen mee als je met de trein reist. Maar ook als je een boodschap gaat doen, als je op het schoolplein op je kind wacht of als de dokter een halfuurtje uitloopt.

Wachtverzachter, prachtig principe.