logo_lefmetletters

Doorvragen

 

Interviewen. Niet altijd even makkelijk. Je moet scherp blijven. Precies begrijpen wat de ander wil zeggen. Dat betekent: doorvragen, doorvragen en nog eens doorvragen.



Dat is lastig. Soms blijf ik vragen stellen en krijg ik niet het juiste antwoord. Omdat er in vaagtaal gesproken wordt, omdat ik het niet begrijp of omdat de geïnterviewde er omheen draait. Dan ontstaat de neiging om het gesprek een andere wending te geven. Dat is jammer, want als je niet tot de kern door weet te dringen kan het zomaar gebeuren dat je het echte verhaal mist.

En dat wil ik niet. Dus trakteerde ik mezelf op de workshop ‘interviewtechnieken’ van Brigit Kooijman,  journalist van o.a. NRC. Haar specialiteit: portretterende interviews.

Aan de hand van praktische tips, valkuilen en ervaringen nam ze me mee in haar Tien Geboden voor het portretterend interviewen.  Voor mij is het belangrijkste gebod doorvragen. Het vragen naar voorbeelden, naar beschrijvingen, naar het waarom en het hoezo. Ik hoef een geïnterviewde niet altijd uit te laten praten. Ik mag, sterker nog, ik moet hem of haar onderbreken als ik iets niet begrijp. Net zolang om uitleg vragen totdat ik het begrijp. Niet een beetje, maar helemaal.

Of dat doordrammen wordt? Ik twijfelde, maar volgens Birgit doet dat er ook niet toe. ‘Je krijgt spijt van de vragen die je niet gesteld hebt,’ zei ze.

Oké,  gisteren had ik een telefonisch interview. Ik heb me suf gevraagd. Naar het waarom, naar voorbeelden, naar beschrijvingen en naar wat er toen gebeurde. En waarom dat dan zo was. Het werd een mooi gesprek en aan het einde vroeg ik of ik niet wat drammerig was geweest. ‘Nee, juist niet. Je zet me aan het denken, dat houdt me scherp, je daagt me uit en dat brengt me tot de kern.’

Weet dat als ik doorvraag dit niet drammerig is. Ik wil je niet klem zetten, ik wil je niet in een hoek drijven. Maar ik wil wel een mooi verhaal van je horen.

Archief