logo_lefmetletters

Interviewen op bijzondere locaties

Als tekstschrijver kom ik op de meest gekke, leuke, bizarre en mooie plekken. Laatst nog. Ik mocht een verhaal over geschiedenis schrijven. Voor sommigen saaie kost. Voor anderen een terrein vol spannende en boeiende verhalen. Het interview werd gehouden op landgoed Wickenburg in ’t Goy.


Een prachtige historische locatie. Een betere plek om het over geschiedenis te hebben is er eigenlijk niet. Vlak voor de ingang van een van de huizen sleutelen een man en een vrouw aan een oude witte Jaguar. Bouwjaar 1956.

We lopen verder en de gastheer opent de deur. Een soort staldeur met een onder- en een bovenkant. De gastheer gaat voor en we lopen naar de Herenkamer. Terwijl hij de thee inschenkt in porseleinen kopjes versierd met gouden bloemetjes, bewonder ik de kamer. Aan de wand een houten boekenkast gevuld met oude Staatscouranten. Per jaargang gebundeld in een zwart leren band. Aan de andere kant een paspop met een zachtblauwe lange jurk, voorzien van een kanten kraagje. Aan haar hals schittert een ketting. Vast een echte parelketting. Vanuit de enorme ramen kijk ik uit over de vijver en zie een van de overgebleven torentjes van het landgoed. Alles ademt hier de sfeer van verleden.

Landgoed Wickenburgh is een familielandgoed. Haar geschiedenis gaat terug tot het jaar 1300. Sinds 1741 is het landgoed in bezit van de familie Wttewaall. Een van de familieleden is vandaag mijn gesprekspartner. Hij is voorzitter van de Historische Kring. Samen met een ander bestuurslid vertelt hij geanimeerd over het rijke verleden van de regio. De een na de andere anekdote wordt opgerakeld.

Ik luisterde ademloos naar twee mensen die zo gedreven de geschiedenis van hun regio in kaart brengen. En ik voelde me voor even een rijke zeventiende eeuwse gravin. Wat een prachtlocatie om een interview te mogen houden. Wat heb ik toch een wereldbaan!

Binnenkort is het artikel te lezen in de Dichterbij van Rabobank Kromme Rijnstreek.